آدم غمگین دل و دماغ دعا رو هم از دست میده دعا کردن حال بد نمیخاد بلکه وقتی حالت خوشه میتونی دعا کنی پس وقتی خوشی باید کمک بخای واسه ناخوشیات!!!!!!!!!!
وقتی ناخوشی مثل بچه ای  میشی که وقت ناراحتیش خودشم نمیدونه چی میخاد
آدم غمگین دل و دماغ نفس کشیدنم نداره چه برسه به دعا یا نوشتن مطلب تو وبلاگش!!!!!!
تو بعضی موقعیتا قرار گرفتن باعث میشه آدم کمتر شعار بده کمتر اظهار فضل کنه کمتر دیگرانو محکوم به بی مبالاتی و ضعف کنه!
وقتی دچار میشی تازه میفهمی معصومیت فقط اون پیزی نیست که تو کتابای شعر نوشتن !
گاهی معصومیت معصومانه از دست میره و وقتی چشماتو باز میکنی میبینی تو هم شدی یه گناهکاری که لایق سرزنشه!!!!!!!!حال خوش دعا برای آدمای سرخوشه یادتون باشه تا سرخوشین از خدا بخواین تو مصیبتهایادتون باشه وگرنه!!!!!!!!

علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد/بلا ندیده دعا را شروع باید کرد
                                                                                      

همه ماها همیشه باید در حال انتخاب باشیم فرقی نمیکنه انتخاب چی همشون انتخابن انتخاب یه عکس برای مطلبی که تو وبم مینویسم یا انتخاب یه لباس برای پوشیدن توی محل کار یا انتخاب یه هم اتاقی یا یه همسفر یا انتخاب یه راه که توی ساختن روح و شخصیتت بی اندازه مؤثره

گاهی وقتا به خدا میگم نمیشه تو خودت تو سرم بزنی و منو بندازی توی راهی که خودت میدونی خوبه؟

اما همه پاداش یه انتخاب درست اینه که تو از روی عقلت تصمیمی بگیری که مورد رضای خدا هم باشه و کاری نداشته باشی که آخر کار چیه!!!!

دلتنگی برای چیزایی که قراره از دست بدیمشون یه چیز عادی تو زندگیه!! حتی عادی تر از نفس کشیدن!!! اما میشه برای نفس کشیدن هم دلتنگ شد و عادی هم بود؟؟؟؟؟؟!!

خیلی نعمتها تو زندگی آدم مثل نفس میمونن و از دست دادنشون نفس آدم رو میبره! آدم رو زمینگیر میکنه!!

گاهی ترس از دلتنگی از دست دادن از خود از دست دادن سخت تره!!! و گاهی اونقدر ترس از دست دادن بعضی نعمتها برامون سخت میشه که یادمون میره که توی فرصت باقیمونده از وجودشون لذت ببریم!!!

اما میشه آروم بود و با تمام دل امیدوار بود به اینکه، اونی که این نعمت رو داره ازت میگیره همونیه که خودش اون رو بهت داده!!!

آروم باش اون خبر داره از دل بستن و دلتنگیای تو و از نیاز و احساس تو!!!

اگه اینکار دست کس دیگه ای بود حق داشتی نگران باشی اما او کسیه که همه چیز تحت نظارتشه!!!!

گاهی وقتی نعمتی رو از دست میدیم از اون بهتر و بالاترش نصیبمون میشه چون بچه آدم همیشه پای رفتنش، در حال رشد و بزرگ شدنه و همیشه نیاز به کفشی داره که اندازه پاش باشه!!!

بعضی بچه ها اصرار دارن کفش قبلیه رو بپوشن اما اندازشون نیست!!!بعضی نعمتا مثل پای افزار جدید و نو و گشاد برای پیاده روی به سوی خدا هستن!!اما امان از روزی که نعمتهای واقعی از دست آدم برن!!

ما که لیاقت نعمتهای تو رو نداریم اما تا حالا هر چی دادی شکر و هر چی ندادی بازم شکر!!!

مخلصتیم خدا جون!!!

همیشه با خودم فکر می کردم که چرا همیشه و همیشه اونایی که پیام آور حضرت حق هستن خیلی خیلی اصرار دارن که در ازای زحمتها و اذیتهایی که برای هدایت مردم و رسوندن اونها به خدا میکنن هیچ مزدی دریافت نمیکنن

همیشه با دقت کردن و در نظر داشتن نکته هایی که توی آیات قرآن خیلی روشون تاکید و اصرار شده میشه گره خیلی کارهای دیگه رو باز کرد
آدمهایی که دم از خدا و دین و عرفان میزنن یا بعضیا که الان به فکر درست کردن یه منصب دینی توی لباس مقدس مرجعیت هستن و افراد هم صنف اینها چرا دوره میفتن و از مردم پول گدایی میکنن تا رساله چاپ کنن یا پول جمع میکنن تا محافل عرفانی برگزار کنن!!!!
یاد اون زمانهایی به خیر که مراجع بزرگ ما با نماز و روزه استیجاری هزینه تاسیس مدارس علمیه رو تهیه میکردن یا با وجود نیاز شدید و تنگدستی هیچ موقع از بیت المال توی دستشون استفاده نمیکردن !!!!
شاید منظور انبیای خدا این بوده که به ما کد بدن که فرق خودی و نخودی رو بفهمیم کسی که به خدا متصل باشه دست گدایی پیش خلق خدا دراز نمیکنه چون خودش ضامن روزی مبلغین کارمندای خودشه!

کسی که برای خدا ساختمون بالا میبره یا برای خدا میخواد مرجع بشه از در خونه خود خدا گدایی میکنه نه از توی سایتای اینترنتی!

 
گاهی اوقات اونقدر از دست آدمهایی که مثل خودم و تو تیپ خودم هستند دلگیر میشم که حد نداره!!
آخه خداییش یه کسی که دم از خدا و دین و ایمون میزنه حق داره فلان حرکت رو از خودش نشون بده یا فلان حرف رو بزنه؛ خیلی بعید و غیرقابل بخشششه!!! نمیدونم چه جوری خدا با این آدمای به این بدی تا میکنه؟؟
آدمایی که ظاهر خدایی ولی درونی خاکی دارن آدمایی که به ظاهر بلیط پرواز گرفتن ولی شیش دنگ حواسشون به گندمای تو مزرعه دنیاست!!
گاهی وقتها که خودم اونی که ادعاشو دارم نیستم ،کم میارم ،می ترسم،وسوسه میشم یا میزنه به سرم که بلیط پروازمو بندازم تو جوب آب و بعدش بشورم بذارمش رو طاقچه یا همون تاقچه ادبیاتم ته کشیده!!! وبه ظاهر مچالش نگاه کنم
حتما خدا میبخشه!!! خودش میدونه که کم آوردم !! اونم فهمید که یه لحظه پام لغزید و سست شدم!!! خود اونم راضی به زحمت من نیست!!! یا به قول اون دوستمون والله اگه امام زمانمون راضی باشه که ما اینقدر تو دردسر بیفتیم!!! اینطور نیست؟؟؟؟
وای که وقتی به خودمون میرسه این بچه شیطونه آیت اللهی میشه و توجیه المسایلی مینویسه!!!واااااای
بگذریم از این شیطنتا میخواستم بگم چرا اینقدر کم کاری و لغزش چه خودم جه خودمون!!!
چرا ظاهرمون آبادتر از باغ دلمونه؟
شاید به خاطر اینه که ما فقط به اون قوانینی از دینمون پایندیم که راحت و بی دردسرتر ازهمه چیزه!!!! گرچه ،ما مأمور به حفظ ظاهر دین هم هستیم
نمیدونم چقدر این رو با یقین بگم اما کاش هر کسی به اندازه آبادی دلش ظاهرش رو صفا میداد نه بیشتر!!!!
میگن یه روز دو تا گنجشک شکایت یه دهقانو به حضرت سلیمان بردند که بال و پرشون رو زخمی کرده بود
حضرت سلیمان دهقان رو احضار کرد ولی دهقان گفت اینا بی اجازه از محصول من داشتن میخوردن
یکی از گنجشکا گفت منم به دوستم گفتم بی اجازه از گندمای این مرد نخوریم ولی دوستم گفت: این مرد مهربونی به نظر میرسه اذیتمون نمیکنه. اما این مرد تا ما رو دید عصاشو پرت کرد و ما رو زخمی کرد
حضرت سلیمان گفت که حق با گنجشکاست چون نباید دهقان تا این خشن برخورد میکرد و به دهقان گفت که باید رضایت گنجشکا رو کسب کنه!!!!
دهقان گفت: آذوقه یه سالتون رو میدم اونا گفتند:نه گفت: دو سال گفتند: راضی نیستیم
دهقان هر چی گفت اونا قبول نکردند. حضرت سلیمان گفت: شما به چی راضی میشین؟
گفتند: بهش بگید قیافشو عوض کنه!!!!
                                                                                

توی هیاهوی بازار زندگی که همه توی تلاش و تکاپو هستند و همه دارن مسابقه میدن, به نظرتون کی این وسط برنده میشه؟

منظورم اینه که بالاخره همه ما میخواهیم که تلاشهامون به ثمر برسه و به هدف نهاییمون برسیم!!!!! اما اینکه هممون وقتی به نتیجه تلاشهامون میرسیم, جایی که آخر خطه و راننده ماشین رو نگه میداره و میگه اینچا ایستگاه آخره, آیا احساس پیروزی میکنیم یا نه؟

همه چی بستگی داره به اینکه وقتی از خونه زدی بیرون, بدونی که باید کجا بری و وقتی که مقصدت رو تعیین کردی مسیرت رو درست پیدا کنی و بالاخره سوار اتوبوسی بشی که تو رو به اونجا برسونه

اما همه ما سوار هر خطی بشیم ایستگاه آخر برا همه یکیه!!!!!

من عاشق لحظه زیبای اون مردی هستم که وقتی به آخر خط رسید با صدای بلند گفت که به خدای کعبه قسم اونی که این بازی بی رحم روزگار رو برنده شد علیه

از بین شبها چند تا شب ماه مبارک اسمشون شده شب قدر حکمتش که بماند موندم که چرا باید قدر این شبها رو بدونم ؟
اصلا باید قدر چی رو بدونم ؟ فکر کنم این سؤال دومی بیشتر جای فکر کردن داره
شاید باید قدر وقت دعا و ارتباط با مبدأ وجودمون و مقصد آرزوهامون رو بدونیم شایدم باید بیشتر قدر زنده بودنمون رو بدونیم و برنامه درستی برای زندگیمون بریزیم یعنی چطور بگم, بشینیم و فکر کنیم که لحظه لحظه ثانیه هایی رو که فرصت داریم برای چی به ما دادند؟
شاید هم یه چیزایی هست که هممون فراموش کردیم باید سال به سال راجع بهشون فکر کنیم
بالأخره دوستان گذشته از این حرفا اگه این شب بهتر از هزار شبه یک ساعت تفکر کردن بهتر از عبادت هفتاد سال

این روزها عجیب بوی سیب زمینی رو از هوا و زمین و از آدمها میشنوم
دانشمندای مورد قبول بعضیا هم که مهمترین خاصیتهای سیب زمینی رو بررسی کردند به این نتیجه رسیدن که این خوردنی پرخاصیت خوراک آدمهای بی رگ و بی غیرته
حالا چرا؟؟؟؟
به قول نیما اصولا این ماده غذایی به دلیل نداشتن رگ ماده ای آرام بخش برای  اعصاب آدمهای بی رگ و بی غیرت و پر ادعاییه که فقط بلدن دم از حقوق و سیاست و پیشرفت بزنن 
البته این خوراک بسیار مغذی برای آدمهایی که عادت دارن خودشون رو به خواب خرگوشی بزنن توصیه میشه!!!!
ناگفته نمونه که معتادان به این عارضه (بی رگی) برای احترام به این شغل شریف اسم فرهنگ رو روی این مرض گذاشتند
تقدیم به همه بی رگ ها

سلام آقای مهربونم که فقط گاهی اوقات به خاطرتم! دوست دارم صادقانه بگم که توی لحظه لحظه نفس کشیدنم و حتی توی تمام لحظات فراموشکاری و عصیانم نیاز به دعای سبز تو دارم
دوست دارم اشتباهات منو به حساب این نذاری که دوستت ندارم و نمیخوامت
به حساب این بذار که بچه وقتی دور از پدرش میمونه خیلی گیج و بی خیال میشه
پدر نادیده ام! با تمام وجودم منتظر برگشتنتم منتظر درست شدن کارهای زندگی خودم هستم ولی این رو بدون که هدف و آرمان پدرم خیلی برام مهمتر از آرزوهای بچه گانه خودمه
میدونم که قابل نیستم ولی جون مادرت بیا آقا ما واقعا دیگه خیلی تنها شدیم هر روز داغ عاشورا تازه تر میشه
قربون جد غریبت که با کشته شدنش احکام خدا تعطیل شد و دشمنان دین خدا عزیز و اولیای خدا خوار شدن
توی روز ولادت شما توی یه کشور شیعی توی شهر شیعی نشین، امر به معروف رو وقتی با چاقو جواب میدن!!!!!!!
دل ما به چی خوش باشه آقا!!!!

چند روز پیش برام پیامی اومد که یه نمایشگاه با تخفیف نصف قیمت فلان جا برگزار میشه ما هم رفتیم ببینیم
همینطور که قفسه ها رو میگشتم چشمم افتاد با عنوان طنز به زبان عرفان حالا یه چیزی تو همین مایه عنوانش اونقدر برام جذاب بود که فقط فهرستش رو دیدم زود خریدمش
بعد از چند ساعت که فرصت ورق زدنش رو پیدا کردم دیدم که همون خزعبلات بزرگان صوفیه که چه عرض کنم بادکرده های صوفیه رو توش نوشتن بعد هم اسم عارف و عرفان روش گذاشتن
خداییش خنده دار هست ولی نمیشه اسم طنز روش گذاشت چون طنز یه عنوان پرمعناییه واسه خودش
مثل سریالهای شبکه سه که اسم طنز روشونه
اگه انصافو رعایت کرده باشیم میبینیم که 50درصد حرفهای نغز و حکیمانه توشون هست البته درصدش رو از خودم میگم شاید کمترم باشه اما باید دید که این حرفها رو از خودشون زدن یا سرقت معنوی کردن
خیلی از این ادبایی که صوفیا رو بادشون کردن با استفاده از مطالب عرفانی و حرفهای معصومین و استفاده از معارف اهل بیت بوده که تونستن براشون کرامت بتراشند
حالا اگه یکی بگه آقاجون مگه چه اشکالی داره؟ خواستن خلق هنری و ادبی کرده باشن خواستن احادیث رو به صورت هنری بیان کنن شما چرا داغ کردین؟ مثل همین آقایونی که الان اشعار بزرگان ادبیمون رو با احادیث تطبیق میدن
ما هم میگیم خیلی از اینایی که با این حرفها باد کردن شدن اندازه فیل که مثل بامبو با گوشهای درازش پرواز میکنن هم عصر ائمه ما بودن چرا این آقایون ادبا نرفتن سراغ ائمه و رفتن سراغ کسانی که با ائمه مشکل دارن
حالا شما بگین این سرقت معنوی نیست؟ اگه ما هم برای یاد گرفتن عرفان بریم سراغ این آدمها چقدر زیان کردیم
      گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است               طلب از گمشدگان لب دریا میکرد
امیدوارم زودتر صاحبمون بیاد